เหงา

เหงา
วันนี้เป็นวันลอยกระทงที่วัดมีงาน ทำให้มีคนมากมายไปดูงาน มีหนุ่มสาวหลายคู่พากันมาลอยกระทง
เฮ้ยดูแล้วมันน่าอิจฉาจริงๆ ทำไมผมนี้ถึงหาคู่กับเขาไม่ได้เสียทีนะ
ผมนั่งอยู่ริมสระน้ำข้างวัด
ได้แต่เงยหน้าดูพระจันทร์ส่องแสงแวววาวอยู่บนท้องฟ้า นั่งอยู่นานจนคนมาลอยกระทงเริ่มบางตา
ผมจึงได้เดินเข้าไปในงานเห็นเวทีประกวดร้องเพลง มีคนมาประกวดหลายคนเลยนะ บางคนก็ร้องดี
บางคนก็ขอบอกเลยแย่มากๆๆ แต่ก็ดีนะถือว่าใจเขากล้าจริงๆ ขอบอก
เดินไปเดินมาก็เริ่มเบื่อ หน้าตาเราก็ดีนะหล่อคมเข้ม แต่ก็ไม่มีใครมองผมคงจะหล่อมากไปนะ

ผมเลยเดินกับบ้าน ข้างทางก็มืดๆ หมาก็เห่ากันตลอดทาง

เสียงใบไม้กิ่งไม้สีกันไปมาดังวิ้วๆๆ

เฮ้ยนั้นใครมายืนอยู่หน้าบ้านผมนะ เดินวนไปวนมาด้วย

มันไม่น่าไว้ใจจริงๆๆผมรีบวิ่งไปทันที


”โฮ่งๆโฮ่งๆ”
“ไอ้เข้มมึงจะเห่าหาอะไร จำกันไม่เหรอ”
อ้าวไม่ใช้ใครที่ไหนนี่เจ้านายผมเองเมาเมียคงไม่ให้เข้าบ้านอีกแล้ว
วันนี้ผมมีเพื่อนแล้ว
ลืมบอกไปผม ชื่อเข้มครับ เป็นหมาพันธ์ทาง เจ้านายผมเก็บมาจากถังขยะหน้าบ้านนี้เอง
เจ้านายรักผมนะไม่งั้งเจ้านายจะมานอนเป็นเพื่อนผมประจำเหรอ แต่ท่านก็.ใจร้าย
ตัดของผมทิ้งตั้งแต่ผม 6 เดือนเอง

โดย เรื่องหมูๆ