...คนกับคน…
...คนเรานี้ คิดดูให้ดีก็น่าขำ !
ที่อยากลืมกลับจำ ที่อยากจำกลับลืม (แล้วจะเอายังไง)
ชาย - หญิง ส่วนมาก มักคิดว่า การแต่งงานกับคนรัก คือ
ความสำเร็จสูงสุดของชีวิตรัก เหมือนกับการดูหนังดูละคร น้ำเน่าบางเรื่อง ที่จบลง
ด้วยการที่พระเอกนางเอก สมหวังในเรื่องของความรัก แต่ในชีวิตจริงแล้ว การแต่งงานเป็นเพียงการเริ่มต้นเท่านั้น !
การอยู่ ร่วมกันต้องมีการปรับตัวอย่างมากมาย พฤติกรรมหรือนิสัยบางอย่างที่ไม่เคยเห็น เช่น นั่งดูช้างชนกันบนขวดเบียร์ นั่งนับแต้มรัมมี่ ที่ไม่เคยเห็นในขณะเป็น
แฟนกัน ก็จะได้เห็น การเอาอกเอาใจกันก็ลดน้อยถอยลงกว่าเดิม จากที่เคย จูงแขนข้ามถนนเป็นห่วงเป็นใยกัน ก็กลับกลายเป็นต่างคนต่างเดินข้ามถนน เรียกว่า ตัวใครตัวมัน ต่างคนต่างวัดดวงกันเอาเอง
ภาระต่างๆ ที่เพิ่มขึ้นมากมาย ซึ่งจะกลาย เป็นปัญญาของชีวิตครอบครัว
อย่างที่เราท่านรู้เห็นกันอยู่เป็นประจำ
ดังนั้นในการครองเรือนครองรักให้มีความสุขนั้น
จะต้องอาศัยหลักคุณธรรมพื้นฐาน 4 ประการ เพื่อประคับประคองความรักให้ยืนยงได้แก่
1.รู้จักแบ่งปันและไม่ใกล้ชิดหรือห่างกันเกินไป
2.พูดกันด้วยวาจาไพเราะ
3.ทำตัวให้มีประโยชน์ให้มากที่สุด
4.วางตัวให้เหมาะสมกับฐานะ และบทบาทที่ได้รับ ทั้ง 4 ข้อ
ดูเหมือนง่าย แต่การที่คนอยู่กับคน ต้องมีความอดทน อดกลั้นอย่างที่สุด
หากไม่มีความอดทน อดกลั้น คนกับคน ก็อาจจบลงแบบที่เป็นข่าวเศร้า ตามหน้าหนังสือพิมพ์รายวัน
โดย ภู ตะวัน
แม่ คือใคร ใครคือแม่
