คนกับคน

...คนกับคน…

...คนเรานี้ คิดดูให้ดีก็น่าขำ !

ที่อยากลืมกลับจำ ที่อยากจำกลับลืม (แล้วจะเอายังไง)

ชาย - หญิง ส่วนมาก มักคิดว่า การแต่งงานกับคนรัก คือ

ความสำเร็จสูงสุดของชีวิตรัก เหมือนกับการดูหนังดูละคร น้ำเน่าบางเรื่อง ที่จบลง

ด้วยการที่พระเอกนางเอก สมหวังในเรื่องของความรัก แต่ในชีวิตจริงแล้ว การแต่งงานเป็นเพียงการเริ่มต้นเท่านั้น !

การอยู่ ร่วมกันต้องมีการปรับตัวอย่างมากมาย พฤติกรรมหรือนิสัยบางอย่างที่ไม่เคยเห็น เช่น นั่งดูช้างชนกันบนขวดเบียร์ นั่งนับแต้มรัมมี่ ที่ไม่เคยเห็นในขณะเป็น

แฟนกัน ก็จะได้เห็น การเอาอกเอาใจกันก็ลดน้อยถอยลงกว่าเดิม จากที่เคย จูงแขนข้ามถนนเป็นห่วงเป็นใยกัน ก็กลับกลายเป็นต่างคนต่างเดินข้ามถนน เรียกว่า ตัวใครตัวมัน ต่างคนต่างวัดดวงกันเอาเอง

ภาระต่างๆ ที่เพิ่มขึ้นมากมาย ซึ่งจะกลาย เป็นปัญญาของชีวิตครอบครัว

อย่างที่เราท่านรู้เห็นกันอยู่เป็นประจำ

ดังนั้นในการครองเรือนครองรักให้มีความสุขนั้น

จะต้องอาศัยหลักคุณธรรมพื้นฐาน 4 ประการ เพื่อประคับประคองความรักให้ยืนยงได้แก่
1.รู้จักแบ่งปันและไม่ใกล้ชิดหรือห่างกันเกินไป
2.พูดกันด้วยวาจาไพเราะ
3.ทำตัวให้มีประโยชน์ให้มากที่สุด
4.วางตัวให้เหมาะสมกับฐานะ และบทบาทที่ได้รับ ทั้ง 4 ข้อ

ดูเหมือนง่าย แต่การที่คนอยู่กับคน ต้องมีความอดทน อดกลั้นอย่างที่สุด

หากไม่มีความอดทน อดกลั้น คนกับคน ก็อาจจบลงแบบที่เป็นข่าวเศร้า ตามหน้าหนังสือพิมพ์รายวัน

โดย ภู ตะวัน